مقالات آموزشی

همه چیز درباره دایناسورها

همه چیز درباره دایناسورها

همه چیز درباره دایناسورها

همه چیز درباره دایناسورها

گروه متنوعی از خزندگان از دسته ی دایناسورها هستند. آنها برای اولین بار در دوره تریاس، بین ۲۴۳ تا ۲۳۳.۲۳ میلیون سال پیش ظاهر شدند.

اگرچه منشأ و زمان دقیق تکامل دایناسورها موضوع تحقیقات فعال است. آنها پس از رویداد انقراض تریاس – ژوراسیک در ۲۰۱.۳ میلیون سال پیش به مهره داران زمینی غالب تبدیل شدند.

تسلط آنها در سراسر دوره ژوراسیک و کرتاسه ادامه یافت. سوابق فسیلی نشان می دهد که پرندگان دایناسورهای پردار مدرنی هستند که از تروپودهای قبلی در دوران ژوراسیک پسین و که از رویداد انقراض کرتاسه – پالئوژن در حدود ۶۶ میلیون سال پیش زنده ماندند.

بنابراین دایناسورها را می توان به دایناسورهای پرنده یا پرندگان تقسیم کرد. و دایناسورهای غیر پرنده منقرض که همگی دایناسورهایی غیر از پرندگان هستند.

دایناسورها گروه متنوعی از جانوران از نظر طبقه بندی، ریخت شناسی و محیط زیست هستند. پرندگان با بیش از ۱۰۷۰۰ گونه زنده از متنوع ترین گروه مهره داران هستند.

دیرینه شناسان با استفاده از شواهد فسیلی، بیش از ۹۰۰ جنس مجزا و بیش از ۱۰۰۰ گونه مختلف از دایناسورهای غیر پرنده را شناسایی کرده اند.

دایناسورها در هر قاره ای با گونه های موجود (پرندگان) و بقایای فسیلی نشان داده می شوند.

در نیمه اول قرن بیستم، قبل از اینکه پرندگان به عنوان دایناسور شناخته شوند، اکثر جامعه علمی معتقد بودند دایناسورها تنبل و خونسرد بوده اند.

با این حال، بیشتر تحقیقات انجام شده از دهه ۱۹۷۰ نشان می دهد که دایناسورها حیواناتی فعال با متابولیسم بالا و سازگاری های متعدد برای تعامل اجتماعی بودند.

همه چیز درباره دایناسورها

برخی گیاهخوار و برخی دیگر گوشتخوار بودند. شواهد نشان می دهد که همه دایناسورها تخمگذار بوده اند. و این لانه سازی ویژگی مشترک بسیاری از دایناسورها، چه پرندگان و چه غیر پرندگان بود.

در حالی که دایناسورها اجدادی دوپا بودند، بسیاری از گروه‌های منقرض شده شامل گونه‌های چهارپا بودند و برخی از آنها توانستند بین این موقعیت‌ها جابه‌جا شوند.

ساختارهای نمایشی استادانه‌ای مانند شاخ یا تاج برای همه گروه‌های دایناسور مشترک است و برخی از گروه‌های منقرض شده اصلاحات اسکلتی مانند زره‌های استخوانی و خارها را ایجاد کردند.

در حالی که اصل و نسب پرندگان امروزی دایناسورها (پرندگان) به دلیل محدودیت های پرواز، عموما کوچک هستند، بسیاری از دایناسورهای ماقبل تاریخ (غیر پرندگان و پرندگان) جثه بزرگی داشتند – تخمین زده می شود که طول دایناسورهای سوروپود به ۳۹.۷ رسیده باشد.

متر (۱۳۰ فوت) و ارتفاع ۱۸ متر (۵۹ فوت) و بزرگترین حیوانات خشکی در تمام دوران بودند. این تصور اشتباه که دایناسورهای غیر پرنده به طور یکنواخت غول پیکر بودند، تا حدی بر اساس تعصب در حفظ است، زیرا استخوان های بزرگ و محکم تا زمانی که فسیل نشده باشند، بیشتر دوام می آورند.

بسیاری از دایناسورها بسیار کوچک بودند، برخی از آنها حدود ۵۰ سانتی متر (۲۰ اینچ) طول داشتند.

اولین فسیل دایناسورها در اوایل قرن ۱۹ شناسایی شد، با نام “دایناسور” (به معنی “مارمولک وحشتناک”) توسط سر ریچارد اوون در سال ۱۸۴۱ برای اشاره به این “مارمولک های فسیلی بزرگ” ابداع شد.

همه چیز درباره دایناسورها

از آن زمان، اسکلت های فسیلی دایناسورهای سوار شده از جاذبه های اصلی موزه های سراسر جهان بوده اند و دایناسورها به بخشی ماندگار از فرهنگ عامه تبدیل شده اند.

اندازه بزرگ برخی از دایناسورها و همچنین طبیعت به ظاهر هیولایی و خارق العاده آنها، ظاهر منظم آنها را در کتاب ها و فیلم های پرفروش مانند پارک ژوراسیک تضمین کرده است.

اشتیاق همیشگی عمومی به حیوانات منجر به بودجه قابل توجهی برای علم دایناسور شده است و اکتشافات جدید مرتباً توسط رسانه ها پوشش داده می شود.

تعریف

بر اساس نامگذاری فیلوژنتیک، دایناسورها معمولاً به عنوان گروهی از جدیدترین جد مشترک (MRCA) Triceratops و پرندگان مدرن (Neornithes) و همه فرزندان آن تعریف می شوند.

همچنین پیشنهاد میشود که دایناسوریا با توجه به MRCA Megalosaurus و Iguanodon تعریف شود، زیرا این دو جنس از سه جنس مذکور توسط ریچارد اوون هنگام شناسایی دایناسوریا بودند.

هر دو تعریف منجر به تعریف یکسانی از حیوانات به عنوان دایناسورها می شود:

“دایناسوریا = اورنیتیشیا + سوریشیا”. این تعریف شامل گروه‌های عمده‌ای مانند آنکیلوسورها (چهارپاهای گیاه‌خوار زره‌دار)، استگوسوری‌ها (چهارپاهای گیاه‌خوار آبکاری شد.ه)، سراتوپسی‌ها (گیاه‌خواران دوپا یا چهارپا با زواید گردن)، پاکی سفالوسوریان (گیاه‌خواران دوپایی یا جمجمه‌های هره‌خوار ضخیم)، -bills”)، تروپودها (بیشتر گوشتخواران و پرندگان دوپا)، و ساروپودومورف ها (عمدتاً چهارپایان گیاهخوار بزرگ با گردن و دم دراز).

پرندگان در حال حاضر به عنوان تنها دودمان بازمانده از دایناسورهای تروپود شناخته می شوند.

همه چیز درباره دایناسورها

در طبقه بندی سنتی، پرندگان به عنوان یک طبقه جداگانه در نظر گرفت.ه می شدند که از دایناسورها تکاملیافته بودند.

با این حال، اکثر دیرینه شناسان معاصر که به دایناسورها توجه دارند، سبک سنتی طبقه بندی را به نفع طبقه بندی فیلوژنتیک رد می کنند.

این رویکرد مستلزم آن است که برای طبیعی بودن یک گروه، تمام فرزندان اعضای گروه نیز باید در گروه قرار گیرند.

پرندگان به عنوان متعلق به زیر گروه Maniraptora طبقه بندی می شوند که عبارتند از coelurosaurs، theropods، saurischians، که دایناسورها هستند.

تحقیقات متیو جی. بارون، دیوید بی. نورمن و پل ام. بارت در سال ۲۰۱۷ بازنگری اساسی در سیستماتیک دایناسورها را پیشنهاد کرد.

تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک توسط بارون و همکاران. Ornithischia را به عنوان نزدیکتر به Theropoda از Sauropodomorpha، بر خلاف اتحاد سنتی تروپودها با ساروپودومورف ها بازیابی کرد.

آنها کلاد Ornithoscelida را زنده کردند تا به گروه حاوی Ornithischia و Theropoda اشاره کنند.

خود دایناسوریا به عنوان آخرین جد مشترک Triceratops horridus، Passer domesticus و Diplodocus carnegii و همه فرزندان آن دوباره تعریف شد تا اطمینان حاصل شود که ساروپودها و خویشاوندان به عنوان دایناسورها باقی می مانند.

توضیحات کلی

با استفاده از یکی از تعاریف بالا، دایناسورها را می توان به طور کلی به عنوان آرکوسورهایی با اندام های عقبی که در زیر بدن ایستاده اند توصیف کرد.

سایر حیوانات ماقبل تاریخ، از جمله پتروسورها، موزاسورها، ایکتیوسورها، پلزیوسارها، و دایمترودون، در حالی که اغلب به عنوان دایناسورها تصور می شوند، از نظر طبقه بندی به عنوان دایناسورها طبقه بندی نمی شوند.

پتروسورها از دور با دایناسورها مرتبط هستند، زیرا اعضای کلاد اورنیتودیرا هستند. سایر گروه‌های مذکور، مانند دایناسورها و پتروسورها، اعضای Sauropsida (کلاد خزندگان و پرندگان)، به جز Dimetrodon (که یک سیناپسید است) هستند.

هیچ یک از آنها حالت ایستاده اندام عقبی مشخصه دایناسورهای واقعی را نداشتند.

دایناسورها مهره داران زمینی غالب عصر مزوزوئیک، به ویژه دوره های ژوراسیک و کرتاسه بودند. گروه های دیگر از حیوانات در اندازه و سوله محدود شد.

به عنوان مثال، پستانداران به ندرت از اندازه یک گربه خانگی فراتر می رفتند و عموماً گوشتخواران شکار کوچکی به اندازه جوندگان بودند.

آنها همیشه به عنوان یک گروه بسیار متنوع از حیوانات شناخته شدهاند.

همه چیز درباره دایناسورها

مطالعه‌ای در سال ۱۹۹۵ پیش‌بینی کرد که حدود ۳۴۰۰ جنس دایناسور وجود داشته است، از جمله بسیاری از آنها که در فسیل‌ها حفظ نشده‌اند.

برخی گیاهخوار و برخی دیگر گوشتخوار هستند، از جمله دانه خواران، ماهی خواران، حشره خواران و همه چیزخواران.

در حالی که اجداد دایناسورها دوپا بودند (همانطور که همه پرندگان امروزی هستند)، برخی از گونه‌های ماقبل تاریخ چهارپا بودند

و برخی دیگر مانند آنچیزاروس و ایگوانودون می‌توانستند به همین راحتی روی دو یا چهار پا راه بروند.

تغییرات جمجمه مانند شاخ و تاج از صفات رایج دایناسورها هستند و برخی از گونه های منقرض دارای زره ​​استخوانی بودند.

اگرچه به دلیل اندازه بزرگ شناخته شدست، بسیاری از دایناسورهای مزوزوئیک به اندازه انسان یا کوچکتر بودند، و پرندگان مدرن عموماً اندازه کوچکی دارند.

دایناسورها امروزه در همه قاره‌ها زندگی می‌کنند، و فسیل‌ها نشان می‌دهند که آنها حداقل در دوره ژوراسیک اولیه به توزیع جهانی دست یافته‌اند.

شواهدی وجود دارد که نشان میدهد برخی از دایناسورهای غیر پرنده (مانند Microraptor) میتوانند پرواز کنند یا حداقل سر بخورند،

و برخی دیگر، مانند اسپینوسوریدها، عادات نیمه آبی داشتند.

فروش انواع ماشینهای کنترلی با قیمت مناسب فقط در فروشگاه آنلاین ابومارکت آرسی، >>>کلیک کنید<<<

دیدگاهتان را بنویسید