مقالات آموزشی

آشنایی با اَرّه

آشنایی با اَرّه

آشنایی با اَرّه

آشنایی با اَرّه

اره ابزاری است متشکل از یک تیغه، سیم یا زنجیر محکم با لبه دندانه ای سخت. از آن برای برش مواد، اغلب چوب، اگرچه گاهی اوقات فلز یا سنگ استفاده می شود. برش با قرار دادن لبه دندانه دار در برابر مواد و حرکت دادن آن به سمت جلو و با شدت کمتر به عقب یا به طور مداوم به جلو ایجاد می شود. این نیرو ممکن است با دست اعمال شود، یا با بخار، آب، برق یا سایر منابع انرژی کار کند. اره ساینده دارای یک تیغه دایره ای است که برای برش فلز یا سرامیک طراحی شده است.

واژه شناسی

  • اره ساینده: اره ای که به جای تیغه دندانه دار، با دیسک یا نوار ساینده برش می دهد.
    پشت: لبه مقابل لبه دندانه دار.
    Fleam : زاویه ی وجوه دندان ها نسبت به خطی عمود بر وجه اره.
    Gullet: دره بین نقاط دندان.
    پاشنه: نزدیک ترین انتهای به دسته.
    کرف: مجرای باریکی که اره بر جای می گذارد و (به نسبت) اندازه عرض آن. کرف به عوامل مختلفی بستگی دارد: عرض تیغه اره. مجموعه دندانه های تیغه؛ مقدار تکان ایجاد شده در حین برش؛ و مقدار مواد بیرون کشیده شده از کناره های برش. اگرچه اصطلاح “کرف” اغلب به صورت غیررسمی استفاده می شود، برای اشاره به ضخامت تیغه اره یا عرض مجموعه، این می تواند گمراه کننده باشد، زیرا تیغه هایی با ضخامت و مجموعه یکسان ممکن است کرف های متفاوتی ایجاد کنند. به عنوان مثال، یک تیغه خیلی نازک می‌تواند باعث تکان بیش از حد شود و سطحی وسیع‌تر از حد انتظار ایجاد کند. کرف ایجاد شده توسط یک تیغه مشخص را می توان با تنظیم مجموعه دندان های آن با ابزاری به نام اره دندانه دار تغییر داد. بر اساس قدرت لیزر و نوع ماده ای که برش داده می شود می توان کرف باقی مانده توسط پرتو لیزر را تغییر داد.
  • نقاط در اینچ (۲۵ میلی متر): رایج ترین اندازه گیری فرکانس دندان ها بر روی تیغه اره. با قرار دادن نوک (یا نقطه) یک دندان در نقطه صفر روی خط کش، و سپس شمارش تعداد نقاط بین علامت صفر و علامت یک اینچی، شامل (یعنی شامل هر دو نقطه در) می شود. علامت صفر و هر نقطه ای که دقیقاً با علامت یک اینچی مطابقت دارد). همیشه یک نقطه در هر اینچ بیشتر از دندان در هر اینچ وجود دارد (به عنوان مثال، یک اره با ۱۴ نقطه در اینچ، ۱۳ دندان در هر اینچ خواهد داشت، و یک اره با ۱۰ نقطه در اینچ، ۹ دندان در هر اینچ خواهد داشت).
  • برخی از اره‌ها در تمام طول خود تعداد دندانه‌های یکسانی در هر اینچ ندارند، اما اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها را دارند. کسانی که دندان های بیشتری در هر اینچ در انگشت پا دارند به عنوان دندان های افزایشی توصیف می شوند تا شروع برش اره را آسان تر کنند.

—–آشنایی با اَرّه—–

  • چنگک: زاویه جلوی دندان نسبت به خطی عمود بر طول اره. دندان‌هایی که برای بریدن با دانه (ریپینگ) طراحی شده‌اند، عموماً شیب بیشتری نسبت به دندان‌هایی دارند که برای بریدن دانه‌ها (تقاطع) طراحی شده‌اند.
  • ست: درجه ای که دندان ها به سمت بیرون از تیغ خم می شوند، معمولاً در هر دو جهت. در اکثر اره‌های دندانه‌دار مدرن، دندانه‌ها به‌گونه‌ای تنظیم می‌شوند که قله (عرض برش) از خود تیغه پهن‌تر باشد. این به تیغه اجازه می دهد تا به راحتی از طریق برش بدون اتصال (گیر کردن) حرکت کند. بست.ه به نوع برشی که اره در نظر گرفت.ه شد.ه است، مجموعه ممکن است متفاوت باشد. به عنوان مثال، یک اره مویی دارای مجموعه دندانه ای است که مشابه زاویه استفاده شد.ه روی اسکنه است، به طوری که مواد را پاره یا پاره می کند. یک “اره برش برش” در یک طرف مجموعه ندارد، به طوری که اره را می توان روی یک سطح صاف قرار داد و بدون خراشیدگی در امتداد آن سطح برش داد. مجموعه دندانه های تیغه را می توان با ابزاری به نام مجموعه اره تنظیم کرد.
  • دندان ها: برآمدگی های تیز در امتداد سمت برش اره.
    دندان در هر اینچ: یک اندازه گیری جایگزین برای فرکانس دندان ها روی تیغه اره. معمولاً به اختصار TPI، مانند “تیغه ای متشکل از ۱۸TPI.” (نقاط در اینچ را رجوع کنید.)

    انگشت پا: انتهایی که از دسته دورتر است.
    لبه دندانه دار: لبه با دندانه ها (در برخی اره ها هر دو لبه دندانه دار هستند).

    تار: تیغه اره باریکی که در یک قاب نگه داشته می شود، یا با دست یا ماشین کار می شود، گاهی اوقات با دندانه هایی در هر دو لبه.

—–آشنایی با اَرّه—–

تاریخچه

اره ها در ابتدا مواد دندانه دار مانند سنگ چخماق، ابسیدین، پوسته های دریایی و دندان های کوسه بودند.

در مصر باستان، اره‌های باز (بدون قاب) ساخت.ه شد.ه از مس در اوایل دوره سلسله، حدوداً ۳۱۰۰ تا ۲۶۸۶ قبل از میلاد ثبت شد.ه است. اره ها برای برش انواع مواد از جمله انسان (مرگ بر اثر اره کردن) استفاد.ه شد.ه است. مدل های اره در بسیاری از زمینه ها در طول تاریخ مصر یافت شد.ه است. به ویژه تصاویر دیوار مقبره نجاران در حال کار که اندازه ها و استفاده از انواع مختلف را نشان می دهد مفید است.

اره‌های مصری در ابتدا مس دندانه‌دار و سخت‌شده بودند که هم در حرکت‌های کششی و هم فشاری برش می‌دادند. همانطور که اره به وجودآمد، دندان ها به گونه ای تراشید.ه شدند که فقط در حرکت کششی برید.ه شوند. و به جای اینکه به روش مدرن با یک مجموعه متناوب، دندان ها را فقط در یک طرف بیرون بیاورند، قرار گرفتند. اره ها نیز از برنز و بعد از آهن ساخت.ه می شدند. در عصر آهن، اره‌های قاب برای نگه داشتن تیغه‌های نازک در کشش توسعه یافتند. قدیمی ترین کارخانه چوب بری شناخت.ه شد.ه، کارخانه چوب بری هیراپولیس رومی از قرن سوم پس از میلاد است و برای اره کردن سنگ بود.

طبق افسانه چینی، اره توسط لو بان اختراع شد. در اساطیر یونانی، همانطور که اووید نقل می کند، تالوس، برادرزاده ددالوس، اره را اختراع کرد. در واقعیت باستان‌شناسی، قدمت اره‌ها به دوران ماقبل تاریخ برمی‌گردد و به احتمال زیاد از ابزارهای سنگی یا استخوانی دوران نوسنگی تکامل یافته‌اند. “هویت تبر، آدز، اسکنه و اره به وضوح بیش از ۴۰۰۰ سال پیش مشخص شد.ه است.

فروش انواع اسباب بازی ها (ماشین کنترلی، لگو، لوازم دیجیتال، عروسک، هلی کوپتر و…) در فروشگاه ابومارکت آرسی <<کلیک کنید>>

دیدگاهتان را بنویسید